سازمان امور مالیاتی با اصلاح بند ۳ بخشنامه شماره ۲۰۰/۱۴۰۳/۳۹ (۲۰ آذر ۱۴۰۳)، ضوابط تشخیص «حدود متعارف» برخی پرداختی‌ها و مزایا را شفاف‌تر کرد. این اصلاحیه که اقلامی مانند کمک‌هزینه مسکن، حق اولاد و عائله‌مندی را دربرمی‌گیرد، برای کارکنان صنعت نفت نیز موضوعیت دارد، هرچند به‌معنای معافیت کلی مزایای این بخش از مالیات نیست و اثر نهایی آن به نحوه اجرا در شرکت‌ها بستگی دارد.

به گزارش رویداد نفت، سازمان امور مالیاتی کشور با اصلاح بند (۳) بخشنامه شماره ۲۰۰/۱۴۰۳/۳۹ مورخ ۲۰ آذر ۱۴۰۳، معیارهای تشخیص حدود متعارف برخی پرداختی‌ها و مزایای کارکنان را مشخص کرده است.

بر پایه این اصلاحیه، آن دسته از پرداخت‌هایی که مطابق موافقت‌نامه با سازمان برنامه و بودجه کشور یا بر اساس مصوبات هیئت وزیران و شورای عالی کار تعیین شده‌اند، در چارچوب ضوابط اعلام‌شده، داخل حدود متعارف قرار می‌گیرند.

از جمله اقلامی که میزان یا سقف آن‌ها بر مبنای مصوبات مراجع قانونی مربوط مشخص می‌شود، می‌توان به کمک‌هزینه مسکن، کمک‌هزینه عائله‌مندی، حق اولاد و کمک‌هزینه اقلام مصرفی خانوار اشاره کرد. همچنین پرداخت‌هایی که در چارچوب ماده ۴۰ قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت و مطابق موافقت‌نامه با سازمان برنامه و بودجه انجام می‌شود، مشمول حکم این بخشنامه است. برای سایر پرداختی‌ها نیز تشخیص حدود متعارف با استناد به اسناد و مدارک، قوانین و مقررات مرتبط و آرای دیوان عدالت اداری صورت خواهد گرفت.

اهمیت موضوع برای کارکنان صنعت نفت

این اصلاحیه از آن جهت برای کارکنان صنعت نفت حائز اهمیت است که ساختار حقوق و مزایا در این بخش یکسان نیست. کارکنان رسمی، قراردادی و نیروهای پیمانکاری ممکن است تحت نظام‌های پرداخت متفاوتی قرار داشته باشند؛ بنابراین نمی‌توان صرفاً بر اساس متن اصلاحیه، حکم واحدی درباره وضعیت مالیاتی همه کارکنان این صنعت صادر کرد.

اثر واقعی بخشنامه بر دریافتی افراد، به نوع مزایا، مبنای قانونی پرداخت و مقررات استخدامی حاکم بر هر گروه بستگی دارد. به همین دلیل، بررسی دقیق اقلام مختلف حقوق و مزایا و نحوه طبقه‌بندی آن‌ها در واحدهای مالی و منابع انسانی شرکت‌های صنعت نفت، تعیین‌کننده خواهد بود.

آیا این اصلاحیه به‌معنای معافیت مزایای نفت است؟

اصلاح بخشنامه را نباید به‌معنای معافیت کلی مزایای کارکنان صنعت نفت از مالیات تفسیر کرد. موضوع اصلی، تعیین ضوابط تشخیص حدود متعارف برخی پرداختی‌هاست و وضعیت مالیاتی هر قلم از حقوق و مزایا باید بر اساس قوانین و مقررات مربوط به همان پرداخت مشخص شود.

در نتیجه، نحوه اجرای این اصلاحیه توسط واحدهای مالی و منابع انسانی شرکت‌های فعال در صنعت نفت و چگونگی انعکاس آن در محاسبات حقوق کارکنان، نقش اصلی را در تعیین اثر نهایی بر دریافتی افراد ایفا می‌کند.