حدود یک سال از آغاز دولت چهاردهم و انتصاب محسن پاکنژاد بهعنوان وزیر نفت میگذرد. با توجه به تجربه و سابقه طولانی پاکنژاد در صنعت نفت و گاز، انتظار میرفت که این وزارتخانه کلیدی با تحولات مثبت و رفع چالشهای ساختاری مواجه شود. اما عملکرد ضعیف برخی مدیران منصوبشده، بهویژه در شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی، مدیریت منابع انسانی شرکت ملی نفت ایران و معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت، انتقادات گستردهای را به دنبال داشته است. نبود برنامه جامع برای حل مشکلات کارکنان و انتصابات مسئلهدار، ضرورت بازنگری فوری در مدیریت این بخشها را بیش از پیش آشکار کرده است.
